Χωρίς τίτλο, 2002
Ο Γιώργος Διβάρης γεννήθηκε στο Σάο Πάολο. Σπούδασε Καλές Τέχνες στην ΑΣΚΤ από το 1984-1989. Συνέχισε τις σπουδές του ένα ακόμα χρόνο στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ((μεταπτυχιακό πτυχίο). Είναι Καθηγητής στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου διδάσκει ζωγραφική.
Καθοριστικό στοιχείο της τέχνης του είναι η χρήση φθαρμένων, ετερόκλητων, ευτελών υλικών. η φθορά των υλικών, αν και μαρτυρεί την έννοια του χρόνου και τα ένσημα του "φορτίου" χρήσης τους, εντούτοις στις συνθέσεις του κατέχει κυρίαρχη κυρίαρχη θέση, που μάλλον έχει να κάνει και με τη μορφολογική ανάδειξή τους μέσα στη σύνθεση. Είναι καλλιτέχνης, με πλούσιο καλλιτεχνικό και ερευνητικό έργο.
Υπόστρωμα του επιτοίχιου έργου του Διβάρη Χωρίς τίτλο, του 2002, όπως και στις περισσότερες δημιουργίες του, είναι η λαμαρίνα. Μικρές, άψογα τοποθετημένες, στιλπνές, βίδες υποβαστάζουν, πάνω σε οριζόντιο τμήμα λαμαρίνας, με χοντρά κοψίματα στο περίγραμμά της, την επεξεργασμένη φωτογραφία γεφυριού, τον μπλε σωλήνα, το ψυγείο αυτοκινήτου, τα λιωμένα πλαστικά, το γράμμα επιγραφής Α. Η στρωματογραφία των επιπέδων του, βασικό στοιχείο των συνθέσεών του, αποτελεί ένα εύρημα που δείχνει το βαθμό διερεύνησης των υλικών του. Μέσα από την ανακάλυψη του “αλφαβήτου της ύλης”, καταστρώνει τις “στρατηγικές των αντικειμένων” του, καθοδηγώντας μια το μάτι και μια το λογισμό μας.
Το έργο φιλοτεχνήθηκε ειδικά για την έκθεση "Διαγράφοντας το σήμερα, το αύριο, το χθες. Νέοι Έλληνες καλλιτέχνες. Αφιέρωμα στο Νομό Ιωαννίνων", της Πινακοθήκης Αβέρωφ, το 2002.